 |
Reisverslag van motor-tour vakantie in de Alpen. |
 |
|
|
Reisverslag van motor-tour vakantie in de Alpen. |
|
|
Datum:
Omschrijving:
|
| Vandaag staat de
langste en normaal mooiste route op de planning. 360km
binnen- of paswegen. Andere dagen waren de routes ongeveer
280km lang. Vandaar dat we vandaag een uurtje eerder
vertrokken zijn (8u15 ipv 9u15). Het eerste stuk van de
route hebben we 5 dagen eerder al gedaan. Dit is het stuk
tot en met Vaduz. Vanaf daar wordt het dus weer nieuw en
spannend. In het stuk van Vaduz tot aan Davos zijn we door diverse wijndorpen heen gereden. Mooi om te zien. In het dorp Serneus was men een oude stoom locomotief aan het opwarmen. De zakken met kolen zijn te zien. De zwarte rook die hij uitspuugde was ook tot ver te zien. Deze was uit het jaar 1905 en had een topspeed van 45km/h !!! De borden langs de weg die voor bezinning moeten zorgen hadden (toevallig) net dezelfde motor uitgekozen als mijn model. Cool.... Kort daarna buigen we in Davos linksaf en beginnen we aan onze eerste beklimming. Aan de begroeiing en aan de temperatuur merken we dat we goed aan het stijgen zijn. Een halfuurtje later komen we aan bij de eerste pass: Flüelapass op 2383 meter hoogte bij een temperatuur van ongeveer 6 - 8 graden. Brrr, ondanks dat het bijna 12 uur is. Maar kort daarna zakken we weer tussen de bomen en heeft de zon ook alweer de weg tussen de wolken gevonden. Temperaturen lopen weer op tot 18 -20 graden. We rijden nu dwars door een nationaal park van Zwitserland. Mooie natuur, goede wegen en diverse leuke parkeerplaatsen met mooie uitzichten. De volgende pas die we passeren is de Ofenpass, met 2149m niet hoog en ook niet spectaculair. Eigenlijk ligt hij aan de voet van een hogere pas zijnde de Umbrail pas. Het hoogste stukje Zwitserland dat we gereden hebben (2503m). Nog geen 300 meter verder (op de foto nog net te zien) begint Italië. Aangezien Zwitserland niet bij de EEG behoord staat hier dus ook een douane post die de auto voor ons ook aanhoud en volledig controleert. Ik hoop voor de douanier dat hij zijn reistijd betaald krijgt :) Nu is het nog 12 korte bochten en dan zijn we aangekomen op het meest begeerde plekje van onze vakantie. De "Passo Dello Stelvio" met 2758 meter het hoogste punt van onze vakantie. Een groepsfoto is dan ook het eerste dat we maken. Op deze hoogte is de temperatuur ook niet al te warm, maar het uitzicht is mooi en de adrenaline houdt je warm. Zeker als je de andere kant van de berg bekijkt. Gave rotspartijen en sneeuw binnen handbereik. Rob geniet in stilte..... Achter Kathleen zie je de weg die we nu naar beneden moeten. Dit is de weg die zo bekend is. 48 haarspeldbochten achter elkaar. Zeker de eerste 30 zijn in de vorm van een oval gemaakt om niet zo makkelijk uit de bocht te vliegen, vooral op de motor is dat leuk. Ook wij poseren even om dit moment vast te leggen op foto. Genieten..... Na 9 bochten een foto-tje gemaakt van de top. Hier kun je goed zien hoeveel men heeft moeten bijmaken om überhaupt tot boven te kunnen komen. Elke bocht is hier genummerd en op elk bordje staat ook de hoogte aangegeven, dan kun je makkelijk zien hoe snel je aan het zakken bent. Hoogte is moeilijk om op een foto vast te leggen, maar ik denk dat de meeste hieraan toch kunnen zien dat het stijl is. Aangezien Kathleen zich niet zelfstandig kan vasthouden op mijn duc leunt ze op mij, en dat begon ik tijdens deze afdeling wel te merken. Hetgeen men op deze foto goed kan zien is hoe de gletsjer zich traag maar gestaag aan het terugtrekken is. Indien je de grote foto (hyperlink) erbij neemt zie je duidelijk het gladde gedeelte steen waar vroeger ook de ijstong nog was. Met andere woorden hier kun je het broeikas effect met eigen ogen zien. Tot slot eindigen we met een knullige foto, gelukkig niet een foto van ons, maar met een gebroken wiel van een windmolen. We denken door de bliksem, want deze stond in een lange rij in het midden van het dal. Uiteindelijk net voor het droge weer thuiskomen. Eind goed al goed. |
                |
|